باید به بچه هایمان آموزش دهیم كه از ما میوه نخواهند!

روزنامه خراسان در سرمقاله خود نامه یك زن خانه ­دار به رئیس جمهور را منتشر كرده است.

در بخشی از این نامه آمده است:

*من یك زن ایرانی ام. یك زن مسلمان ایرانی. نه معنی راست و چپ را می فهمم و نه كاری به آبی و سبز و قرمز دارم. اصلا اهل سیاست نیستم. من یك زن و یك مادرم كه مانند همه زن ها و مادرهای دیگر باید چرخ زندگی ام را بچرخانم.

*روزی كه حرف از هدفمندی یارانه ها شد و بر این تصمیم خود اصرار می كردید زیرا معتقد بودید كه با نقدی شدن یارانه ها این پول به طور مساوی و بین همه تقسیم خواهد شد. با خود گفتیم ما كه خانه های چند هزارمتری ، ویلا ، استخر و جكوزی نداریم كه پول مصرف انرژی مان سر از ناكجاآباد درآورد. مانند آدم های پولدار چند تا، چندتا، ماشین چند صدمیلیونی هم نداریم كه غصه بنزین آن را بخوریم پس حتما از پول یارانه ها چیزی برایمان می ماند تا اندكی از چاله های زندگی مان را با آن پركنیم و چه نقشه هایی كه برای این یارانه ها نكشیدیم. اما با برداشتن یارانه ها و آزاد شدن قیمت ها آن قدر همه چیز گران شد كه وجود این پول اصلا در زندگی ما احساس نمی شود حتی اگر آن مبلغی را كه بر كالاها و اجناس افزوده شده حساب كنیم می بینیم كه از پول یارانه ها نیز بیشتر است.

* من اقتصاددان نیستم و معنی رشد اقتصادی و تورم تك رقمی را هم نمی فهمم اما می بینم كه قیمت گوشت آنقدر زیاد شده كه باید به طور كلی از صفحه زندگی مان حذف كنیم باید به بچه هایمان آموزش دهیم كه دیگر از ما میوه نخواهند زیرا قیمت آن با پول جیب ما جور در نمی آید و در بعضی موارد اجناس حتی تا صددرصد هم گران شده اند.

آقای رئیس جمهور گرانی های بی حد و حصر كمر مردم را شكسته است. اجاره های بالا داد مردم را درآورده است. قبل از هدفمندی یارانه ها بارها گفتید كه با اجرای این قانون سفره های قشر محروم جامعه رنگین تر خواهد شد اما چیزی كه ما امروز می بینیم سفره هایی است كه هر روز خالی تر می شود. دیگر نمی توانیم سر سفره گوشت بگذاریم زیرا توان خرید آن را نداریم حتی نان خالی را با قناعت باید بخوریم و حالا باید كم كم یادبگیریم كه شیر هم نخوریم.

*وقتی مجری برنامه تلویزیون از یك مسئول می پرسد اگر شیر گران شود ممكن است مردم نتوانند آن را بخرند و این موجب می شود شیرها بمانند و دامدار ضرر كند این مسئول می فرمایند اگر چنین شد ما شیرها را تبدیل به شیرخشك می كنیم و آن را صادر می كنیم. این یعنی این كه برای ما مهم نیست مردم نتوانند از شیر استفاده كنند برای ما مهم نیست كودكان فقر آهن بگیرند، دچار كمبود كلسیم شوند و یا حتی بمیرند.

* آقای رئیس جمهور درآمد كم و مخارج بالای زندگی هر پدری را نزد فرزندش شرمنده می كند و هزینه های بالای زندگی انسان را به زانو در می آورد. باور كنید همه واقعیت آن چیزی نیست كه شما در تلویزیون می گویید و همه چیز را خوب و زیبا جلوه می دهید، واقعیت آن چیزی است كه ما با آن دست و پنجه نرم می كنیم.

*من می دانم شما تمام توان و تلاش خود را به كار می برید تا ما بتوانیم راحت تر زندگی كنیم و به عنوان كسی كه به شما رای داده هنوز هم شما را حامی قشر محروم و مستضعف جامعه می دانم اما خواهش می كنم هر تصمیمی كه می گیرید تمام جوانب آن را بسنجید زیرا عمر ما كفاف آزمون و خطا را به ما نمی دهد و مردم ما به اندازه كافی امتحان خود را پس داده اند.

Advertisements
این ورودی در Non classé فرستاده شده است. پایاپیوند به آن را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s